Grootvader.
Dit is allemaal voor onze familie.
Een mooie oogst, Tsering.
Hoe lang kunnen we daarvan eten, denk je ?
Heel lang.
Een leven lang.
Met wat hier staat, kunnen we het dorp nog geen drie maanden voeden.
Kijk grootvader, de karavaan.
De karavaan.
Lhakpa.
Tinle, je zoon is dood.
Hij wilde een andere route nemen.
Hij zei dat die een dag sneller was.
Ik zei dat die weg gevaarlijk was, maar hij wilde niet luisteren.
Een paar uur later vond ik hem. Dood.
Dit zout is vermengd met aarde.
Waar wachtje nog op ? Haal hem eraf.
Nou ?
Tsering, ik heb je verteld...
dat je vader herboren zal worden in het rijk van Padmasambhava.
Wanneer ?
Het duurt even voor hij er is.
Hij moet over de hel vliegen voordat hij Boeddha's paradijs bereikt.
We moeten allemaal sterven.
Hoe lang blijven we dan dood ?
Alles wat leeft, moet sterven.
Het wordt herboren en sterft weer.
Na hoeveel levens word je leider ?
Wij zijn al heel lang leiders.
Jij wordt de volgende.
Leer jij me wat ik dan moet doen ?
Dank je wel.
Lhakpa tartte de bergen.
De bergen hebben hem niets misdaan.
Ik ken ze heel goed. - Jij ja, maar Lhakpa niet.
Hij is m'n zoon.
Hij heeft mijn kracht geërfd.
Je trots en je koppigheid zul je bedoelen.
Je weet er niets van. Karma heeft gelogen.
Hij heeft het ongeluk veroorzaakt omdat hij leider wil worden.
Ik weet wat ik zeg.
Wie zal het zout nu brengen ?
En wie haalt het graan ?
Wie zorgt er voor de jaks ?
Geen land zonder leider.
En geen vrouw zonder man.
M'n zoon zonder vader.
We hebben geen geluk vandaag.
We proberen het nog eens.
Dit keer schiet ik raak.
Karma, ik heb vandaag geen geluk. Schiet jij maar.
Ik zal een wens voor je doen.
De goden zegevieren.
Dankzij jou zal m'n kind leven.
Je hebt het hart van de kwade geest doorboord.
De kwade geest is dood, maar je dochter is nog niet veilig.
Laat de dokter komen.
Ik heb meer vertrouwen in jou.
Ik heb je overal gezocht.
Karma heeft het doel getroffen.
Vraag of hij mij wil leren schieten.
Kom, we gaan naar huis.
Wie moet het me dan leren ? - Geen zorgen, je bent nog jong.
Maar ik word de volgende leider.
Met papa's boog. - Die heb ik in de rivier gegooid.
Niet huilen.
Dat was een leugen. Hij is thuis.
Hij is voor jou.
Karma was Lhakpa's rechterhand. Hij moet hem opvolgen.
Hij heeft ervaring. - En hij bezit de kracht en de kennis.
Ik leid de karavaan.
Dat heb ik al duizend keer gedaan.
Lhakpa is dood.
Z'n zoon Tsering moet hem opvolgen. Hij gaat mee.
Het duurt jaren voor hij ons kan leiden.
De goden geven me tijd van leven.
Tinle, we hebben vertrouwen in jou en in je ervaring.
Maar je benen zijn niet meer zo sterk als vroeger.
Ik neem een sterke man mee. Hij zal me steunen.
De beste man is Karma.
Karma is een verrader.
Hij heeft geen schuld aan de moord van generaties her.
Ze hebben m'n grootvader vermoord. En nu m'n zoon.
Het was een ongeluk. Karma heeft het niet gedaan.
Je kletst.
De raad heeft Karma benoemd. - Ik ben de raad.
Jullie zitten hier dankzij mij.
Tinle, er is geen tijd om een betere man te vinden.
Wat is het geworden, lama ? - De vijftiende constellatie.
De dertiende dag, maandag, de vijftiende constellatie.
Laat eens zien.
De dertiende dag...
Nou ? Wanneer vertrekken we ?
Even geduld. - Het is altijd hetzelfde.
Je zet ons leven op het spel met dat eeuwige gereken.
De twaalfde of de dertiende dag.
Heb geduld.
We deden dit al op deze manier voordat jij geboren werd.
De dertiende dag, de vijftiende constellatie. Dat is de beste dag.
De sneeuwstormen wachten niet.
De vijftiende constellatie ? Is dat niet later ?
Dat staat dan vast.
Is het deze dag ?
Maandag, de vijftiende constellatie...
Ik kan je niet helpen, Tinle.
Een zak met zout verandert daar niets aan.
Het zou bedrog zijn als ik je aanbod aannam.
Je moet bij Karma zijn. Hij is de beste.
Jij altijd met je 'Karma'.
Ik hoor niets anders dan Karma.
Hij voert jullie naar de dood. Je bent gek.
Je vergist je, Tinle.
Karma probeerde Lhakpa te redden.
Karma kan doodvallen.
Hij wil mijn plaats innemen. Jullie belazeren me allemaal.
Smaakt m'n bier je niet, Rabkie ?
Jawel, maar laat je man niet te veel ervan drinken.
Tinle, laten we vrede sluiten.
Je hebt me nodig. Je vindt niemand anders.
Ik heb jou niet nodig.
Wat heb je toch tegen me ?
Lhakpa was m'n vriend.
Ik verbied je z'n naam te noemen. De bergen hebben alles gezien.
Ik leid de karavaan.
In je eentje dan.
Niemand gaat met je mee. Je hebt het jaren niet meer gedaan.
Ze zullen mij volgen. Ik was al leider voordat jij geboren was.
En Tsering volgt mij op voordat jij sterft.
Je haat zal je verdriet niet verzachten, Tinle.
De lama's hebben de dag van vertrek bepaald.
We vertrekken over tien dagen.
Grootvader.
Wie neemt onze jaks mee ?
Grootvader, wat is er ?
Maak je geen zorgen. We vinden wel iemand.
We hebben nog tien dagen.
Negeren jullie me ?
We moeten de goden gehoorzamen.
Jij hoort niet meer in de bergen thuis.
M'n zoon is daar gestorven. - We kunnen je niet helpen.
Dwing ons niet om nee te zeggen.
Grootvader.
Waarom willen ze je niet helpen ?
Het valt niet mee om je vader te vervangen.
Ben je de weg naar m'n huis vergeten ?
Het is inderdaad lang geleden.
Altijd als je het lot naar je hand wil zetten, kom je naar mij.
Kom eens hier, jongen.
Vanaf nu heet je Pasang.
Mijn naam is Tsering.
Vanaf nu heet je Pasang.
De lama's hebben me Tsering genoemd.
Er zijn boze geesten op de weg. Ze zijn jaloers op ons.
Wij hebben veel jaks.
Met de naam van een smid zullen ze je sparen.
Je vader is dood. Het is jouw taak om hem te vervangen.
Ik zal je helpen.
Wat doe je, Karma ?
Ik ga vertrekken.
Nu ? Maar dat kan nog niet.
De winter komt er aan.
Geloven jullie in die berekeningen ? - Het zijn de goden.
Ze laten ze zeggen wat ze willen.
Vertrek je helemaal in je eentje ? - Met m'n jaks.
Kom met me mee.
M'n vader zou me vermoorden.
Wie draagt het zout ? Je vader of jij ?
Hij is te oud. We gaan met Tinle mee.
Met Tinle.
Over jonge mannen gesproken.
Kom hier.
Breng Tinle naar Norbou.
Grootvader Tinle, kom maar mee.
Is de kleur goed ?
Het blauw is niet zo helder als gisteren. Goed kijken.
We zijn nooit op tijd klaar.
Dat is aan de goden. Wij bepalen niet wanneer we klaar zijn.
Daarop hebben wij geen invloed.
De muurschildering bepaalt zelf wanneer hij af is.
Wat is er ?
Wat kom je doen ?
Norbou...
Vader.
Karma, leer me met de boog om te gaan.
Eerst moet je sterke armen krijgen. Dat is het geheim. Begrijp je dat ?
Kom mee.
We vertrekken morgenochtend. Kom mee.
Vóór de vastgestelde datum ? - Er zijn sneeuwstormen op komst.
Of wil je vóór Tinle weg zijn ? - Laten we samen gaan.
Toe, Tinle kan het niet alleen.
Ik wilde onze krachten bundelen, maar hij weigerde.
Vraag jij het hem. Waar is hij ?
In het klooster.
Hij is Norbou halen.
Waarom zou hij dat doen ?
Hij weet niet wat hij doet.
Hij is overmand door verdriet. - En waar word jij door gekweld ?
Dat is onmogelijk.
Karma was m'n broers beste vriend.
Ja, maar er is veel veranderd.
Je broer is dood en alleen kan ik de jaks niet drijven.
Wil jij de karavaan leiden ? - Ik moet wel.
Waarom ? Kies een andere man.
Die man ben jij, m'n tweede zoon.
Ik heb geen verstand van de bergen, van jaks of van zout.
Dat leer je wel. - Nee.
Ik ben hier al sinds m'n achtste. Ik kan lezen, bidden en schilderen.
Jij wilde dat ik lama werd.
Ik ben geen man voor een karavaan.
Jij hebt eten en kleding in overvloed. Wij niet.
Jij hebt me als kind hierheen gestuurd.
En nu wil je me de bergen in sturen.
Je bent bang. - Niet om te weigeren.
Je bent Lhakpa's broer niet meer.
Zeg je gebeden maar als dat alles is wat je kunt.
Ik neem Tsering wel mee. Die is tenminste niet bang.
Vertrekken we morgen ?
Ga slapen. Het is een lange reis.
M'n vrouw wil vannacht afscheid nemen. - Geniet er maar van.
Pema.
Ben je daar ?
Weet je het nog ?
Onze kinderschuilplaats. - Moest ik daarvoor komen ?
Je mag niet vertrekken.
Niet voordat Tinle terug is.
Waarom niet ? Dat is de wet van Tinle.
Nee, de wet van de Dolpo.
Tinle is de Dolpo niet.
Hij neemt beslissingen voor hem, voor jou en de anderen.
Pema.
Leg je rouw af.
Kom met ons mee.
En neem Tsering mee.
We voegen je jaks bij de kudde.
Wat doe je als je je zout niet kunt verkopen ?
Tinle komt terug.
Tinle is een oude man.
Hij denkt niet meer helder.
Ik ga niet met jou mee.
Pema, ik vertrek morgen bij zonsopgang.
Zijn jullie klaar ? Schiet op.
Wij zijn klaar. Kom maar.
Ik ben ook zover. - Wij ook. Laten we gaan.
Karma, je vader.
Karma, al onze zonen vertrekken met jou.
Ik heb niemand gedwongen.
Ik sta niet achter Tinle.
Ik wilde jou als leider, maar niet zo.
Ik heb geen keus.
Als je eerder gaat, zijn de goden tegen je.
Je wordt verstoten uit de Dolpo. - Ik neem de Dolpo mee.
Jullie horen er niet meer bij.
Tinle is terug.
Zie je m'n zoon ? - Nee.
Ik zie Tinle.
Norbou is er niet bij.
Wat is er gebeurd ? - Ben je alleen ?
Hoezo ? Iedereen is hier. - Karma en de anderen zijn vertrokken.
Waar is het zout ? - Ik heb het mijne.
Ik ook.
Mijn zonen hebben dat van mij.
Wat doen we nu met ons zout ?
Hetzelfde als altijd.
We vertrekken op de afgesproken dag. - Tinle, we zijn te oud.
Ik zie een stel taaie, eensgezinde mannen.
Chopga, Paljor, Tensing, we redden het wel samen.
Tinle, het is jaren geleden. We kunnen het niet meer.
De goden zijn met ons. De bergen zijn onze bondgenoten.
Hier zullen we van schaamte sterven.
Tinle heeft gelijk.
Karma.
Het is je gelukt. - Dit hebben we samen gedaan.
Lang leve Karma.
We vertrekken, net als vroeger...
m'n oude Ngeunpo.
We zullen ze eens wat laten zien.
Vader, er ligt nog een zak binnen. Moet je die hebben ?
Ja, breng maar hier.
Laat dat, Pasang. In hemelsnaam.
Het zout. Snel.
We mogen het niet verspillen.
Schiet op.
Lama Norbou.
Wat doen jullie hier ? Ga naar huis.
M'n zoon is nu karavaanreiziger.
Die zit niet goed vast. Bij het minste of geringste valt hij eraf.
Help eens even.
Leg er een knoop in. Toe dan.
Straks wordt er gezegend.
Eerst die knoop.
Zo goed ? - Zo kan hij wel.
Maar trek toch laarzen aan, jongen.
Maak je geen zorgen. - De winter komt er aan.
Jullie zijn allemaal oude mannen.
En als het nou gaat sneeuwen ? - Maak je geen zorgen om Pasang.
We zorgen goed voor ons kind.
Maar jij bent het kind.
Schiet op. Doorlopen.
Kom, doorlopen.
Tinle.
We zijn hier lang niet geweest. - Zeg dat wel.
Ik ben doodop.
Ben jij de broer van m'n vader ? - Ja. Zie ik eruit zoals je dacht ?
Vader zei dat je jaren opgesloten hebt gezeten.
Een klooster is geen gevangenis. - Zat je niet opgesloten ?
Als je je gebeden opzegt, verlaat je ziel je lichaam.
Dat is de ware vrijheid.
Waar verlaat hij je lichaam dan ?
De jaks zijn ervandoor.
Oude Ngeunpo, loop zo hard als vroeger.
Toe dan.
Rustig aan, je laat ze schrikken.
Zwaai niet zo met je armen en benen. - Pas je ritme aan de jaks aan.
Geen onverwachte bewegingen.
Als je zo tot de goden bidt, worden ze nog bang voor je.
Ben je niet moe ? - Het gaat wel.
Het schijnt dat je mooi schildert.
Nee, m'n schilderingen zijn mooi.
M'n vader is geen spat veranderd.
Als hij schreeuwt, buigen man en beest hun hoofd en lopen door.
Maar waarheen ?
Daar achter staan ze stil.
Wat is er gebeurd ? - Hij viel opeens.
De goden nemen wraak. Ze sturen boze geesten op ons af.
De goden hebben ons verlaten. - Karma, wat moeten we nou doen ?
Dit is jouw schuld.
Hier is z'n fles gif.
Dit is onze kwade geest.
Wie bang is, mag het zeggen, maar geef niet mij de schuld.
Drijf de jaks hierheen.
Grootvader, m'n voeten doen zeer.
Moeten we morgen ook zo ver ? - Ja, en de dagen erna ook.
Op den duur krijg je eelt onder je voeten.
Je wordt een echte Dolpopa.
Het begin is zwaar. - Het blijft zwaar.
Hou op met zeuren.
Karma heeft vier dagen voorsprong.
We moeten ze vóór de pas inhalen.
Boeddha's van de drie tijden, Padmasambhava.
Verwijder alle obstakels, inwendig, uitwendig of verborgen.
Vervul onze wensen.
Ik loop niet verder. Ik heb honger. - Nog een stukje.
Ik heb honger.
Stoppen, allemaal. Pasang heeft honger.
Tinle, kijk. Ze zijn moe. Ze zijn gestopt.
Wat is er aan de hand ?
Ik wil naar huis.
Wat moeten we eten als we ons zout niet verkopen ?
Je grootvader is nog nooit omgekeerd.
Paljor, leg hem eens uit...
dat een echte Dolpopa nooit omkeert. - Daar ben ik trouwens ook te moe voor.
Je raakt door ons elke dag verder achterop.
Ik ga wel met Pasang terug.
Daar gaat het niet om.
Wat moet je in het dorp ?
Pasangs plaats is hier. - Hij is nog een kind.
Gisteren was hij een kind.
Kom, we gaan daar zitten.
Tinle zegt dat we aan de voet van die berg stoppen.
Waar ?
Zie je die schaduw aan de linkerkant ? Daar loopt een bergkam.
Naast het ravijn ?
Nee, naast die okergele berg.
Die berg die door de zon beschenen wordt ?
Welke zon ? - Welke berg ? Ze zijn allemaal eender.
Je bent moe. Steun maar op mij.
Ik ben jonger dan jij.
M'n jak wordt oud.
We zijn al acht dagen onderweg.
Acht dagen ?
Het is al de tiende dag sinds ons vertrek.
Waar hoopt hij op ?
We halen Karma nooit meer in.
Hij is gek.
We komen hier nog om.
We moeten hiermee stoppen. - Zeg jij hem dat maar.
Ik ? Jij bent toch z'n beste vriend ?
Wat is dat ?
Een boom.
Zien we onderweg bomen ?
Een heel woud.
Heb jij al eens een boom gezien ?
Nee, nog nooit.
Hoe kan je ze dan tekenen ? - Dat heeft m'n leraar me geleerd.
Is een boom groot ?
Als je bovenin zit, kan je heel ver zien, net als op een berg.
Net als een leider. - Hoe bedoel je dat ?
Net als grootvader.
Hij kan ook heel ver zien.
Ik kan niet meer.
Wanneer zijn we er ?
Ik kan niet meer.
Grootvader.
Ik kan niet meer.
We lopen en lopen, maar we komen nooit aan.
We halen Karma nooit meer in.
Word toch eens wijs. Die jongen kan niet meer.
Als we doodgaan, is dat jouw schuld.
We hebben elkaar altijd gesteund. We moeten slagen.
Slagen ? Waarin ?
We hebben geen andere keus.
Grootvader.
Achter die berg hebben ooit luipaarden twee van m'n jaks verslonden.
Kalveren van Ngeunpo.
Die schreeuw schrikt luipaarden af. - Niet alleen luipaarden.
De karavaan. Daar zijn Karma en de anderen.
Dat is niet de karavaan. Dat zijn pelgrims.
Wat zijn dat ?
Gelovige mensen die lopen.
Waar komen jullie vandaan ? - Van de berg Kailash.
Is Shé Riwo Dupta nog ver ? - Hooguit tien dagen lopen.
Waar gaan jullie heen ? - Naar het graanland.
Hebben jullie een karavaan gezien ? - Ja, met tweehonderd jaks.
Wanneer ?
Een dag of drie, vier... Nee, vijf dagen geleden.
Hooguit twee of drie.
Ze waren jong en liepen snel.
Ik dacht dat we het zouden redden.
We kunnen ze niet inhalen. Karma kent de bergen.
Dat lukt nooit.
Met Tinle valt niet te praten. De bergen hebben eerder gehoorzaamd.
Over een week kunnen we lekker warm thuis zitten.
Wij zijn thuis in de bergen. Met de jaks en het zout.
Het is gekkenwerk om Karma in te willen halen.
Je kunt je muurschildering afmaken. - Dat kan wachten.
Laat me je handen eens zien.
Waarom ben je meegekomen ?
Toen je wegging uit het klooster...
herinnerde ik me de woorden van een van m'n leermeesters.
'Als je tussen twee wegen moet kiezen, neem dan de moeilijkste.'
De moeilijkste...
De moeilijkste.
De moeilijkste ?
Nog meer thee ? Hebben jullie nog niet genoeg gehad ?
Labrang, zeg nou niet dat je geen bier of zo bij je hebt.
Dat heb jij verboden. - En jij hebt gehoorzaamd ?
Jammer, dan moeten we dat van Karma drinken.
We nemen morgen het merentraject.
In godsnaam, Tinle.
Het duivelspad ?
Ik heb het lang geleden ook gelopen en ik ben er nog.
Zijn daar kwade geesten ? - Als we erdoor komen...
halen we ze in voor de pas. - Ga maar alleen. Ik ga terug.
Ga maar en doe je voordeur stevig op slot.
Tinle, je verlangt te veel van ons.
Wat wil jij deze winter eten ?
Je zout ?
Ik ga graan halen. We hebben geen keus.
We zullen boze geesten zien.
In het echt.
Genoeg gebeden. We gaan.
Stop de jaks. - Wat is er ?
Een instorting. - Stoppen.
We kunnen er niet door.
Wat doe je ? - De jaks kunnen niet omkeren.
We moeten erdoor.
Geef me die kei.
Niet die. Een kleinere.
Waar ga je heen ? Straks val je nog.
Ik wil grootvader helpen.
Wees voorzichtig. - Ja hoor.
Je kunt er niet langs. Blijf daar.
Hou ze tegen.
Zou het sterk genoeg zijn ?
Vraag je dat aan mij ?
Probeer het maar eens.
Kom maar, Ngeunpo.
Als jij het kunt, kunnen ze het allemaal.
Het pad is veilig.
Tundrup heeft het gebouwd.
Net als jouw omheining.
Laat de jaks een voor een komen.
Mijn hemel.
Voorzichtig. Er is genoeg ruimte.
Stapje voor stapje. Geef me je hand.
We zijn er.
Een jak en twee zakken zout. Dat is de prijs die de geesten eisen.
Kijk, nog meer pelgrims.
Ze hebben jaks bij zich.
Meen je dat nou ? - Het is een karavaan.
Het zijn pelgrims. - Nee, een karavaan.
Daar loopt een lama. - Dat lijkt Ngeunpo wel.
Dat zijn de jaks van Tinle.
Daar is Tinle.
En Pasang, Chopga en Norbou. Ze zijn er allemaal.
Tinle is hier.
Karma, Tinle is hier.
We slaan daar ons kamp op.
Welkom, Tinle. Kom wat drinken.
We blijven twee dagen. We zullen je jaks afladen.
Ze zijn al bezig.
Ik wist niet dat je zo dichtbij was. Anders had ik gewacht.
Ik ben je niet gevolgd. Ik vertrok op de vastgestelde datum.
Maar dat is vier dagen na ons.
Vier dagen ?
Niemand kan die tijd inhalen.
Ze kunnen die dag niet vertrokken zijn.
Hij heeft het onmogelijke gedaan.
De profetie van koning Ling. Bij goed weer kraakt het zout.
Bij slecht weer is het zo stil als een steen die in zee geworpen is.
Ik hoor niets.
Het zout zwijgt. - Slecht weer op komst.
We vertrekken morgen. - Het kraakt niet.
Het zout kraakt niet.
Tinle...
we hebben twee weken aan een stuk door gelopen.
Onze mannen en de jaks zijn doodop.
We zouden twee dagen rusten.
Het gras is goed en de lucht is blauw.
De lucht bedriegt ons.
Het zout heeft niet gekraakt.
We moeten nu de pas oversteken.
We kunnen ons leven niet wagen voor een handvol zout.
Dit zout heeft ons al eeuwenlang geholpen.
Luisteren jullie naar hem ?
Zout kan niet spreken.
Dat zijn sprookjes.
Je moet naar de goden luisteren.
Als we het overleven, danken we dat aan onszelf.
Aan onszelf, en niet aan de goden.
Begrijp het toch.
Je bent een leider, maar niet zijn zoon.
Soms vraag ik me af of Lhakpa... - Hij wilde niet dat je meeging.
Ik wilde hem volgen.
Ik had moeten aandringen.
Maak je geen verwijten.
Zie je die ster daar ?
Als je goed kijkt, zie je dat hij klopt. Net als een hart.
Die ster moet je leren herkennen.
Het zijn er zoveel.
Ja, maar die ene ster...
is van ons.
Die ster voert ons naar het land van het graan.
Onze over-overgrootvaders richtten zich er al op.
Waar is Pasang ?
Heb je Pasang gezien ? - Nee.
Ga jij ook met hem mee ?
Kom met ons mee. Je overleeft de sneeuwstorm niet.
Je zult hier sterven.
Waar is die sneeuwstorm dan ?
Heb je de sterren gezien ?
Tinle vergist zich.
Hij kent de bergen.
Kom mee. Doe het voor mij.
Je moet kiezen.
Je gaat met Tinle mee of je blijft bij mij.
Je bent net als hij. Jullie denken alleen aan jezelf.
En jij dan ? Wanneer denk jij eens aan jezelf ?
Karma.
Pasang.
Laat hem, vader.
Hou je erbuiten.
Dat moet jij ook doen.
Kom mee. - Dat kan niet.
Kom, allemaal samen.
Help hem overeind.
We nemen het zout mee.
Tinle vermoordt ons nog allemaal.
Heb je het niet koud ?
Tinle, laten we stoppen. We komen nooit de pas over.
We zien het pad niet eens.
We moeten de storm trotseren. - Laten we wachten tot het over is.
Er is nog voedsel voor vier dagen. Als we omkeren, wordt dat onze dood.
Ik ben Tinle. Ik bedwing de bergen. - Vader...
Gaat het, vader ?
Luister niet naar hen. Blijf doorgaan, ook al vorder je langzaam.
Sla nietje kamp op voor je bij de vier chorten bent.
Waarom ?
Loop door. Ik ga kijken of niemand is achtergebleven.
Grootvader.
Regelrecht de bergen in, jongen.
Heb je m'n vader gezien ? - Nee. Hij was toch bij jou ?
Vader...
Tinle...
Straks verdwalen wij ook nog.
We moeten blijven zoeken. Hij is verdwaald in het donker.
Kijk daar.
Vader...
Hij zag de storm in de blauwe lucht.
Ik zag niets. Ik ben in de val gelopen.
Als je met ons was meegegaan, had je hem niet kunnen redden.
Heb ik hem gered of hebben de bergen hem gespaard ?
Je begrijpt het niet.
Hij neemt je alles af.
Jij bent de leider.
Zo moet je niet denken, vader.
Ik ben geen leider.
Ik ben schilder, een zoon die z'n vader kwam helpen.
En Pasang dan ?
Pasang heeft al gekozen. Alles komt vanzelf goed.
Laat ze hun gang maar gaan.
Gaan we boogschieten ? - Leer eerst maar een jak te belasten.
Dit moet je dragen, anders krijg je last van je ogen.
En dan ga je huilen.
De jongen is in goede handen.
Het is nu aan jou.
Vergeet niet...
dat een leider z'n mannen aanvoert...
maar bevelen van de goden ontvangt.
Vergeet dat nooit.
Ik heb soms gedroomd dat je m'n vader was.
Je lijkt te veel op me...
om m'n zoon te kunnen zijn.
Dacht je dat ik nooit de lama's heb willen tarten ?
Een echte leider begint met ongehoorzaam te zijn.
De goden zegevieren.
Wat doen jullie ?
Zet me neer. Ik blijf hier.
In de vallei zoeken we kruiden om je te genezen.
Je wilt mij genezen ?
Ik ben niet ziek. Ik ben oud.
Laat hem hier. Zijn plaats is in de bergen.
Chopga heeft gelijk.
Dat is wat hij wil.
Karma, vanaf nu moet jij hen leiden.
Ga maar.
Zorg goed voor Pasang.
Je hebt al genoeg tijd verloren door mij.
We zijn er bijna.
Ik kan je niet achterlaten nu ik je net gevonden heb.
We zijn altijd verbonden geweest.
We wilden hetzelfde.
Tinle, ga niet dood.
Laat hem gaan.
Hij gaat naar m'n vader in Padmasambhava's paradijs.
Ik heb zoveel van jullie geleerd.
Van jou, m'n vader Tinle, m'n broer Lhakpa...
van jou, m'n neefje Pasang van jou, Pema...
en van jou, Karma.
Deze muurschildering is voor jullie. Hij is klaar.
Hij vertelt een verhaal.
Het verhaal van Pasang...
de jeugd van een leider.
De goden zegevieren.
Nederlandse ondertiteling bewerkt door : NL-subs